بررسی تاریخچه، نوآوری‌ها و دلایل توقف تولید تاکر ۴۸
خودروی پیشگام تاکر ۴۸ پس از جنگ جهانی دوم توسعه یافت و با وجود ویژگی‌های ایمنی پیشرفته، به دلیل مشکلات مالی و چالش‌های قانونی متوقف شد.
خودروی پیشگام و نوآورانه تاکر ۴۸ پس از جنگ جهانی دوم توسط پرستون تاکر توسعه یافت و طراحی بدنه آن در مراحل گوناگون توسط جورج لاوسون، الکس ترمولیس و تیم لیپ‌پوت هدایت شد. برجسته‌ترین مشخصه ظاهری و فنی این خودرو، چراغ جلوی سوم مرکزی متصل به فرمان بود که توانایی چرخش بیش از ۱۰ درجه‌ای در پیچ‌ها را داشت.
این خودرو از تجهیزات ایمنی پیشرفته‌ای شامل شاسی محافظ پیرامونی، رول‌بار سقف، جعبه‌فرمان عقب‌نشسته، داشبورد پددار و شیشه جلوی پرتاب‌شونده هنگام تصادف بهره می‌برد. نسخه اولیه آن دارای یک موتور ۶ سیلندر تخت ۹.۷ لیتری با سیستم سوپاپ هیدرولیک و مبدل گشتاور مستقیم بود که با مشکلات فنی شدید روبه‌رو شد و در نهایت جای خود را به پیشرانه تغییریافته هلیکوپتر فرانکلین با حجم ۵.۴۷ لیتر، خنک‌شونده با آب و توان ۱۶۶ اسب بخار داد. برای انتقال قدرت نیز ابتدا از گیربکس‌های بازسازی‌شده کورد ۸۱۰ و سپس از سیستم انتقال قدرت پیوسته تاکرماتیک استفاده شد و سیستم تعلیق آن از نوع لاستیکی الاستومری مستقل بود.
برنامه پیش‌فروش لوازم جانبی شرکت برای تأمین مالی، پیگرد قانونی کمیسیون بورس و اوراق بهادار آمریکا و اتهام کلاهبرداری را در پی داشت. با اینکه پرستون تاکر در ژانویه ۱۹۵۰ از اتهامات تبرئه شد، شرکت در تاریخ ۳ مارس ۱۹۴۹ کار خود را متوقف کرده بود و در مجموع تنها ۵۰ دستگاه خودروی سدان کامل به‌همراه چند نمونه دیگر ساخته شد.
